Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή.


Απευθύνεται στα ζευγάρια τα οποία δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν με φυσική σύλληψη μετά από συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, συνήθως και ανάλογα την ηλικία της γυναίκας, μετά το ένα έτος προσπαθειών.
Η πιθανότητα σύλληψης για ένα ζευγάρι που βρίσκεται σε αναπαραγωγική ηλικία και έχει σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη ή χρήση αντισυλληπτικών μεθόδων, είναι 20% ανά μήνα ενώ σε διάστημα 12 μηνών, το ποσοστό φθάνει στατιστικά στο 91%.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) εκτιμά ότι τα υπογόνιμα ζευγάρια αποτελούν περίπου το 15% του γενικού πληθυσμού και συγκεκριμένα στην Ελλάδα υπολογίζονται περίπου σε 250.000 – 300.000.
Τουλάχιστον 1 στα 6 ζευγάρια αναμένεται ότι θα ζητήσει τη βοήθεια ειδικού κάποια στιγμή στη ζωή του.
Ανάλογα λοιπόν με το αίτιο -ανδρικός ή γυναικείος παράγοντας, συνδυασμός των δύο, ή ανεξήγητη υπογονιμότητα- η στρατηγική αντιμετώπισης του προβλήματος, διαφέρει.
Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής περιλαμβάνουν:

  • Παρακολούθηση της ωοθυλακιορρηξίας (χωρίς φαρμακευτική αγωγή)
  • Φαρμακευτική διέγερση των ωοθηκών ώστε να επιτευχθεί πολλαπλή ανάπτυξη ωοθυλακίων
  • Ενδομητρική σπερματέγχυση
  • Εξωσωματική Γονιμοποίηση